العرضيّة لا تليق لأن تستند إلى الحقّ القديم الذي لا حالة منتظرة لملائكة مقرّبيّة فكيف لجنابه تعالى » . تبصره : در آغاز دعاى أول صحيفه سجّاديه آمده است : « ثم سلك بهم طريق إرادته ، و بعثهم في سبيل محبّته . . . » . حضرت استاد علامه شعرانى ( قدّس سرّه الشريف ) در ترجمه و شرح فارسى صحيفه در ترجمه و بيان آن فرموده است : « آنگاه در راهى كه خود خواست آنها را سالك گردانيد ، و در طريق محبّت خويش برانگيخت . اشاره به حركت جوهرى است و اين كه غايت خلق اوست . همه چيز در حركت جوياى اويند منه المبدأ و إليه المصير . همه هستند سرگردان چو پرگار * پديدآرنده خود را طلبگار همه مىكوشند تا به كمالى رسند و خود را مانند كاملتر از خود سازند ، غير از واجب الوجود كه كامل است ، پس او غاية الغايات و منتهاى همه حركات است ، و هر ناقص طالب كمال خود را سوى او مىكشاند . » ( ص 16 ، ط 1 ) . پس بدان كه آنچه در اين كلمه پيش از تبصره تقرير كرده‌ايم شرح دلاراى آن عبارات والاى جناب امام سيّد السّاجدين و زين العابدين على بن الحسين عليهما السّلام است ، فاغتنم » . و اما كلمه دوم : كلمه 102 : حكيم بزرگ جناب بابا أفضل كاشى ( قدّس سرّه الشريف ) چه نيكو فرموده است : « عالم درختى است كه بار و ثمره او مردم است . و مردم درختى است كه بار و ثمره وى خرد است ، و خرد درختى است كه ثمره او لقاى خداى تعالى است » . در ديوان راقم آمده است : يك درخت است نظام ازلى و ابدى * آدم او را ثمر است و چه گرامى ثمرى